من در سفر اول هفته ام به بوشهر مصاحبه ای با هفته نامه نسیم جنوب داشتم.در بخش اول آن از ماجرای اخیر خودم گفتم و در ادامه به چند سوال دیگر پاسخ دادم.چون نتوانستم پست جدیدی بنویسم شما را دعوت می کنم این مصاحبه را بخوانید .اول چند جمله از بخش اول:

- در انتخابات شوراها هم شاهد رویگردانی مردم از لیست حامیان دولت در اکثر نقاط کشور بودیم و به عبارتی شاهد روی آوری دوباره مردم به اصلاح طلبان. تحلیل شما از انتخابات شوراها چیست؟

- با عرض معذرت، من معتقدم مردم به حامیان دولت چنان رویی نکرده بودند که حالا رویگردان شده باشند. در سه انتخابات گذشته آن قدر روحیه و اراده مردم صدمه دید که از رأی دادن پشیمان شدند و از سوی دیگر آن قدر کنترل حکومت بر انتخابات و نظارت سخت  بالا گرفت که مردم از روی کردن به انتخابات گریختند و دولت فعلی و مجلس هفتم و شورای دوم فرزندان یک انتخابات عادی نبودند. در این انتخابات مردم دوباره قهر خود را شکستند و آمدند و اگر نظام، بزرگوارانه به انتخابات نگاه کند و اجازه حضور سلایق مختلف را بدهد و از ابزارهای تبلیغاتی خود علیه انتخابات استفاده نکند، همیشه نتایج خوب و به نفع مردم حاصل خواهد شد.

- تحول پیش آمده در ترکیب شوراها و خارج شدن از انحصاری بودن آن خصوصا در شهر تهران، در بهم خوردن یکدستی اقتدارگرایان در سطوح حکومتی را چگونه ارزیابی میکنید و آیا میتواند نقش مهمی داشته باشد.

- ظاهرا  پیام این انتخابات این است که هیچ کدام از جناح های موجود در جمهوری اسلامی به طور مطلق حاکمان آینده سیستم اجرایی کشور نخواهند بود و گروه های چپ، راست و میانه باید هر کدام به ثلث سهم خود در دستگاه اجرایی رضایت بدهند. من فکر می کنم این تقسیم در شورای تهران، الگوی مجلس و دولت آینده خواهد بود.

- تاثیر انتخابات شورا را بر انتخابات آینده مجلس چگونه ارزیابی میکنید؟

- همان گونه که گفتم در مجلس آینده سه گروه، راست، چپ، و میانه البته نه به تعریف سیاسی رایج بلکه به عنوان تقسیمی قهری، حاکمیت خواهند داشت. من فکر می کنم تیغ نظارت استصوابی در مجلس آینده بسیار کندتر از مجلس هفتم عمل خواهد کرد و تأیید صلاحیت ها- البته در گستره همین سه گروه- وسیع خواهد بود. اگر هم ردصلاحیتی باشد شامل کسانی خواهد بود که در چارچوب این سه گروه نگنجند، البته در باطن  نگنجند! این درسی است که انتخابات شورا به ویژه در تهران به فعالان عرصه سیاسی جمهوری اسلامی داد.

- به تازگی شاهد مصوبه مجلس در خصوص گذاشتن شرط مدرک فوق لیسانس برای کاندیداتوری مجلس آینده بودیم. البته خود نمایندگان از این شرط معاف شده اند. به نظر شما آیا این مصوبه در راستای محدود کردن گزینه های پیش روی مردم در انتخابات آینده مجلس و به عبارتی از میدان بدر کردن رقبا در انتخابات آینده نیست؟

- مجلس باید ساخته احزاب باشد. نیروهای سیاسی، باید در احزاب آموزش ببینند، تربیت شوند،پخته شوند و کامل شوند و بعد به عرصه بیایند و حزب مسئولیت کاندیدایش را بر عهده بگیرد. مردم در این فرایند، نه به یک فرد بلکه به برنامه های یک حزب رای می دهند و ... در این صورت رییس یک گروه یا سندیکای کارگری بدون نظر به مدرک تحصیلی، می تواند شایستگی نمایندگی مردم پیدا کند. در چنین وضعی گذاشتن هرگونه قیدی، خلاف دموکراسی است. اما در نظر داشته باشید در ایران مجلس این گونه تشکیل نمی شود بلکه به وسیله سه گروه تشکیل می شود: 1- ناظرین حکومتی 2-  احزاب حکومتی 3- رأی مردم. که سهم این ها هم در نوسان است و ممکن است در اثر فعل و انفعالات داخلی یا بین المللی، میزان سهام به هم بریزد.

مجلسی که با اشتراک این عناصر تشکیل می شود، بهتر است طبق قانونی متناسب تشکیل شود. در ایران عنصر اول  یعنی ناظرین باید شرایط خود را بگذارند و بعد احزاب خود را با ناظرین هماهنگ کنند و بعد مردم با هر دو.البته در یک سیستم مردمسالار، باید هماهنگی برعکس باشد، یعنی مردم به هر کس با هر میزان مدرک و تخصص، خواستند رأی بدهند و حکومت، خود را با منتخب آن ها هماهنگ کند.

 کمیسیون دفاع از حقوق بشر مجلس عوام انگلیس، نایب رییسی داشت که من با وی در مجلس شورای اسلامی ملاقاتی داشتم. ایشان ابتدا راننده تاکسی و بعد رییس صنف تاکسیرانی حوزه انتخابیه خود بود با مدرک دیپلم. اما شایستگی های زیادی داشت به گونه ای که حزب کارگر وی را جذب کرده بود و مردم هم او را انتخاب ...

به بخش آخر هم پیشتر  پاسخ دادم، در انتخابات آینده، محافظه کاران، اصلاح طلبان و میانه روها حضور خواهند داشت و به همین ترکیب در قدرت اجرایی و قانونگذاری.